Główny
Projektowanie

Samo układanie sufitu - technologia i porządek pracy

Naprawa i wykończenie powierzchni sufitu obejmują takie krytyczne etapy, jak przygotowanie, gruntowanie, wyrównanie stropu za pomocą szpachli i szlifowanie. Każda z nich wpływa na jakość końcowego wykończenia i wymaga zgodności z technologią. Po raz pierwszy każdy z tych procesów może wydawać się skomplikowany lub czasochłonny, ale tak jak Ty, wszystko staje się znacznie łatwiejsze.

Jak przygotować sufit

We wstępnym przygotowaniu potrzebne są pułapy w nowych budynkach i te, które zostały naprawione więcej niż raz. Powierzchnia sufitu musi być oczyszczona z kurzu, usunąć starą powłokę lub jej pozostałości, dobrze wytrzeć wilgotną szmatką. Stary tynk i wybielić można łatwo usunąć, jeśli są lekko wilgotne i mogą wchłaniać wilgoć. Za pomocą szpatułki wilgotną powłokę usuwa się bez pozostałości.

Jak zastosować podkład

Po oczyszczeniu powierzchni należy ją pokryć podkładem, aby warstwa kitu była mocno osadzona na suficie. Do gruntowania będziesz potrzebował:

  • Podkład pod sufit;
  • kąpiel malarska;
  • Pędzel i wałek z długim uchwytem.

Co do zasady nakładanie stropu własnymi rękami jest tańsze, ale trzeba je mądrze zachować. Wybór podkładu następuje po dokładnym zbadaniu jego właściwości. Mieszaniny gruntujące różnią się jakością i właściwościami hydrofobowymi. Aby uzyskać płaski sufit w suchym pomieszczeniu, możesz wybrać zwykły podkład w niskiej cenie. Jeśli powierzchnia jest zbyt nierówna i wymaga nałożenia kilku warstw szpachli, lub pomieszczenie jest stale mokre, konieczne jest wodoodporne, o wysokiej zdolności retencji.

Uziem sufit od narożnika, delikatnie szczotkując wszystkie stawy. Następnie wałek jest zagruntowany płaskimi poziomymi paskami, bez zaniedbań i wad. Sufit musi być pokryty równomierną cienką warstwą podkładu na całej powierzchni, po czym można go dobrze wysuszyć.

Wyrównanie z kitem

Nie wszystkie sufity są idealnie równe. Zwłaszcza jeśli trzeba wyczyścić powierzchnię za pomocą perforatora. Wszelkiego rodzaju zadrapania, depresje, połączenia między płytami wymagają obowiązkowego wyrównania. W tym celu przeznaczona jest kit początkowy. Aby rozpocząć tynkowanie, będziesz potrzebować:

  • początkowa szpachlówka;
  • woda i pojemność;
  • szpatułki 40 cm i 10 cm;
  • wąż wstążkowy;
  • drabina.

Roztwór do szpachlowania ugniata się zgodnie z instrukcją na opakowaniu, odstawia na chwilę i ponownie dobrze miesza. Jeśli przygotowanie sufitu do szpachlówki zostanie wykonane jakościowo, dalsze prace będą przebiegać szybciej. Rozpocznij wyrównanie od stawów: wąski kit nakłada kit na szew i rozmaz z krótkimi ruchami poziomymi. Nadwyżki roztworów po bokach szwu są natychmiast usuwane szpachelką, tak aby szpachlówka pozostawała tylko wewnątrz stawów. Następnie szwy zamyka się za pomocą węża i ponownie nakłada się kit. Ostrożnie wypoziomuj łopatkę szpatułką, usuń nadmiar i pozostaw do wyschnięcia.

Jeśli sufit jest bardzo nierówny, można zastosować inną opcję - szpachlowanie siatką wzmacniającą. Duży szpachelka nakłada warstwę kitu na sufit, poziom i górę nakłada siatkę malarską. Musi być mocno dociśnięty do masy szpachlowej i pokryty kolejną warstwą zaprawy. Po tej stronie musisz zostawić mały pasek siatki, około pięciu centymetrów - następny segment będzie się nakładał. To zamyka całą powierzchnię sufitu. Teraz ta warstwa powinna dobrze wyschnąć i będzie wymagać co najmniej ośmiu godzin. Aby upewnić się, że warstwa początkowa nie jest zdeformowana, musi suszyć w stałej temperaturze plus bez przeciągów.

Następnie nałóż drugą warstwę kitu. Powinien być bardzo cienki, nie większy niż dwa milimetry, a zatem konieczne jest dokładne rozciągnięcie mieszaniny na powierzchni. Wskazane jest, aby nie pozostawiać głębokich śladów na szpatułce, sitach, zagłębieniach. Kiedy ta warstwa również wyschnie, powierzchnia powinna zostać zmielona, ​​a jak wypolerować sufit po kitowaniu, rozważmy bardziej szczegółowo.

Ponadto możesz przeczytać artykuł: niwelowanie sufitów własnymi rękami.

Zasady szlifowania

Do szlifowania stropu używa się drobnoziarnistego papieru ściernego przykręconego do specjalnej tarki. Start szlifowania jest możliwy tylko na suchym kitu. Nawet gładkie na pierwszy rzut oka, miejsce powinno być lekko oszlifowane, a tam, gdzie występują odciski lub zadrapania, konieczne jest dokładne szlifowanie.

Aplikacja powłoki wykończeniowej

Po szlifowaniu kurz zetrze się z powierzchni i ponownie zmielą. Po wyschnięciu warstwy podkładowej można nałożyć warstwę wykończeniową. Ta ostatnia warstwa powinna być najcieńsza i wykonywana najdokładniej i starannie. Trzymając szeroką szpachelkę pod kątem 70-80 stopni, równomiernie rozprowadza się roztwór kitu. Natychmiast usunąć nadmiar materiału, tak aby żadne paski nie pozostały na suficie. Szpachlę nakłada się szerokimi pasmami, a łopatka cały czas przesuwa się w jednym kierunku.

Jeśli wszystko zostanie wykonane prawidłowo, warstwa wykończeniowa prawie nie wymaga szlifowania. Będzie schludnie, gładko i gładko. Aby uczynić proces bardziej zrozumiałym, warto obejrzeć film na kitach sufitu własnymi rękami. Oczywiście taka idealna powierzchnia po raz pierwszy może nie działać, ale jeśli zastosujesz się do instrukcji, wynik będzie bardzo warty.

Jak prawidłowo szlifować ściany po kitowaniu

Szlifowanie ścian za kitem jest obowiązkową operacją podczas ich przygotowania do malowania, tapetowania lub tynku dekoracyjnego. Wszakże nawet po najlepszym wykończeniu szpachli pozostaną ślady łopatki. A na powierzchni, która na pierwszy rzut oka wydaje się idealnie gładka, wszystkie wady będą widoczne po ostatecznym wykończeniu.

Aby rozpocząć szlifowanie, jest to konieczne tylko wtedy, gdy szpachlówka całkowicie wyschnie. Zwykle zajmuje to około 24 godzin. I to jest być może najważniejsza zasada wysokiej jakości szlifowania powierzchni.

Przygotuj narzędzia

Zanim zaczniesz, musisz przygotować wszystkie niezbędne materiały i urządzenia. Potrzebujemy więc narzędzia do szlifowania ścian po kitowaniu:

  • papier ścierny o różnej ziarnistości;
  • siatka do rozdrabniania;
  • pręt mielący;
  • gąbka o specjalnym kształcie do pracy w narożnikach;
  • mała szpatułka;
  • przenośna lampa;
  • drabina lub stół;
  • Ochrona przed kurzem: respirator, okulary i kapelusz.

Belka szlifierska

Bardzo często do szlifowania ręcznego używany jest pręt szlifierski. Narzędzie to jest platformą o kształcie prostokąta, na podstawie którego zamocowany jest papier ścierny lub siatka. Papier ścierny to podłoże z tkaniny lub papieru, na które nakłada się warstwę ziarna ściernego. Materiał ten służy do barwienia metalu, drewna, tworzyw sztucznych, płyt gipsowo-kartonowych itp. Najważniejszą cechą nazhdachki jest ziarnistość.

Tak więc, do wstępnej obróbki wstępnej, szlifowanie używam materiału ściernego o wielkości ziarna od 1 mm i powyżej oraz do najdelikatniejszego polerowania - 3-5 mikronów. Do ręcznego szlifowania po tynkowaniu stosuje się papier ścierny nr 80-360 (im większa liczba, tym mniejsze ziarno). Na początku prac używamy materiału o większym ziarnie - eksperci rekomendują nr 120-180. Po drugiej warstwie roztworu zaleca się emery z nr 220-280.

Papier ścierny do szlifowania ścian za szpachlą - to stara sprawdzona metoda. Ale podczas przetwarzania dużych obszarów będzie wymagać dużej liczby. Doskonałą alternatywą dla nazhdachke jest siatka do rozdrabniania, która jest bardziej odporna na zużycie. W końcu cały pył przejdzie przez komórki na powierzchni. I dzięki temu materiał nie zostanie zatkany gruzem. Przymocuj go do paska do szlifowania.

Ścienne ściany do malowania za pomocą szlifierki (wideo)

Szlifierka

Istnieją również zmechanizowane urządzenia do usuwania po shpatlevaniya. To jest szlifierka. Za pomocą takiego narzędzia elektrycznego można obrabiać duży obszar w krótkim czasie i szlifować znacznie lepiej niż ręcznie. W zależności od mocy szlifierki są elektryczne i pneumatyczne.

Urządzenie pneumatyczne ze względu na niską wagę jest łatwe w użyciu, a cena jest przystępna. Taki młynek działa ze sprężarki, która kieruje sprężone powietrze, co powoduje działanie mechanizmu. Prawdopodobnie główną wadą takiego urządzenia jest to, że potrzebujesz sprężarki. I to nie jest tanie. Dlatego przy dużych ilościach pracy maszyny pneumatyczne powinny być stosowane celowo. A do naprawy, jest to dopuszczalne, w twoim mieszkaniu lub domu, będzie to bardzo drogie.

Modele elektryczne szlifierek wyróżniają się mobilnością. Na wagę są cięższe niż pneumatyczne, a ich koszt jest również wyższy. Ale do użytku domowego jest to świetna opcja. Młynki elektryczne wyróżniają następujące elementy:

  • taśma;
  • orbitalnie - ekscentryczny;
  • płaskie wibrowanie.
Szlifierka

Szlifierki taśmowe służą do zagęszczania grubej warstwy szpachli, dzięki czemu nadają się bardziej do obróbki po naniesieniu mieszaniny początkowej. Do szlifowania wykończenia nie jest używany ze względu na dużą moc urządzenia. Cechą szlifierek taśmowych jest to, że cały pył roboczy zasysa wentylator chłodzący silnik.

Taśma ścierna porusza się za pomocą specjalnych rolek, jest wyśrodkowana automatycznie. Ułatwia to użyteczność w przypadku użycia. Obecność dodatkowych rolek pomoże w leczeniu słabo dostępnych powierzchni, takich jak narożniki, zbocza itp. Maszyny mimośrodowe pozwalają na wysokiej jakości szlifowanie i polerowanie powierzchni. Są bardzo popularne, umożliwiają usuwanie starej farby na powierzchni. Główną wadą tego typu narzędzia jest to, że nie pozwala on na szlifowanie powierzchni w narożnikach.

Urządzenie ma okrągłą platformę roboczą, która podczas pracy obraca się wokół osi i wykonuje ruchy orbitalne. Materiał ścierny jest mocowany za pomocą specjalnego rzepu. Takie maszyny umożliwiają pracę z tarczami ściernymi o dużej średnicy - do 225 mm.

Płaskie urządzenia wibracyjne do szlifowania są bardzo uniwersalne, bardzo szeroko stosowane. Są doskonałe i polskie, i polskie. Powierzchnia robocza takiego urządzenia jest prostokątną podeszwą, a materiał ścierny jest zamocowany za pomocą zacisków. Tak więc, dla ścian lub sufitu wziąć szmergiel z numerem 120, dla metalu - 60-80, a dla drzewa - 180-240. Dlatego do szlifowania trudno dostępnych miejsc użyj maszyny do pisania z trójkątną podeszwą.

Zmiel ściany

Jeśli nagle po przetworzeniu pojawiły się zadrapania, to zamień na papier o mniejszym ziarnie. Jeśli dalsze wykańczanie wymaga tapetowania, wówczas niewielkie wady mogą być tolerowane, a jeśli planujesz malować, musisz naprawić wady.

  1. Podczas obróbki narożników używamy szczęk szlifierskich. Ich specjalna forma pomoże w jakościowym szlifowaniu trudno dostępnych miejsc. Jeśli nie masz tego narzędzia, możesz użyć oddzielnego arkusza papieru ściernego, zginając go na pół.

Szlifowanie ścian po szpachlowaniu można wykonać bez pyłu. Proces ten można zobaczyć na wideo: Jak szlifować ściany po kit z wyglądem szlifierki na wideo:

Zmiel sufit

Sufit po shpatlevaniya wymaga również szlifowania przed dalszym wykończeniem, a może nawet więcej niż ściany. W końcu na suficie znajdują się urządzenia oświetleniowe, które pokaże wszystkie najmniejsze wady na powierzchni. Tak, i pomaluj sufit lub tapetę, zazwyczaj w jasnych kolorach, co również podkreśla istniejące wady. Pocieranie nazhdachkoy lub siatki sufit jest bardzo trudne. Dlatego najlepszym rozwiązaniem jest użycie młynka. Do wykonania tej pracy potrzebujemy drabiny lub specjalnego drążka do pracy z podłogi.

Do obróbki zgrubnej używamy siatki nr 60-80, do wykończenia używamy nr 100-120. Aby uzyskać doskonały wynik, szlifujemy okrężnymi ruchami. Po zakończeniu szlifowania początkowego nakładamy szpachlówkę wykończeniową, a po całkowitym jej wyschnięciu przystąpimy do końcowego szlifowania. Używamy drobnoziarnistego ścierniwa. Wykonujemy niewielkie i dokładne ruchy maszyny.

Przydatne końcówki do szlifowania ścian po kitowaniu

Proces kitu, niezależnie od tego, jak dobrze wykonany, nie pozwala uzyskać idealnie płaskiej powierzchni. Na ścianie widoczne są ślady łopatki, przejścia między warstwami, drobne nierówności, pagórki i zagłębienia.

Bez szlifowania powierzchni nie można tego zrobić. Szlifowanie jest ostatecznym procesem, przygotowującym powierzchnię do ostatecznego wykończenia.

Każdy, kto ma pragnienie, cierpliwość i wytrwałość, może wypolerować po kitowaniu. Najważniejsze jest, aby wybrać odpowiednie narzędzie, materiały eksploatacyjne i urządzenia, aby poznać technologię pracy.


Szlifowanie przeprowadza się na sucho lub na mokro. Szlifowanie na mokro jest wskazane na płytach gipsowo-kartonowych, tynkowanych ścianach pod rządami. Główną zaletą szlifowania na mokro we względnej czystości procesu. Nie będziesz się martwić pyłem, który jest koniecznie obecny podczas szlifowania na sucho. Proces kolejnego czyszczenia jest odpuszczany.

W naprawie domowej częściej stosuje się szlifowanie na sucho.

Zasada 1
Szlifowanie po kitowaniu wykonuje się nie wcześniej niż 24 godziny po nałożeniu warstwy szpachlówki.

Wskazówki dotyczące wyboru narzędzi, materiałów ściernych i urządzeń

Bez odpowiednio dobranych narzędzi i urządzeń nie można uzyskać jakościowego szlifowania ścian po szpachlowaniu.

Powinieneś mieć:

  • papier ścierny i siatka do szlifowania;
  • gąbka do szlifowania z przyciętymi krawędziami, umożliwiająca szlifowanie w trudno dostępnych miejscach.

    Pamiętaj, że siatka do szlifowania nie jest zatkana podczas pracy z pyłem, ale jest nieco droższa niż papier ścierny.

Konieczne jest zakupienie pręta do szlifowania lub trzpienia, aby zabezpieczyć papier ścierny lub siatkę szlifierską. To urządzenie jest poprawnie nazywane skuter ręczny.

Zasada 2
Papier ścierny ma inną ziarnistość i jest to ważne przy szlifowaniu ściany i sufitu pod obrazem. Liczby od 20 do 220 wskazują gruboziarnistą strukturę materiału, numery 250-2500 odpowiadają drobnoziarnistemu papierowi ściernemu.

Z urządzeń na pewno będziesz potrzebował drabinki, lampy lub reflektora, szerokiej łopatki. Odpowiedni i szeroki stół lub kozy, jeżeli ich wysokość pozwala na wykonywanie prac na suficie.

Aby zapewnić bezpieczeństwo podczas szlifowania, należy kupić okulary ochronne, maskę lub respirator, czapkę, beret lub chusteczkę.

Przejdźmy do samego procesu szlifowania powierzchni po szpachlowaniu.
Szlifowanie ścian i sufitów po wycinaniu wykonuje się w dobrze oświetlonym, wentylowanym pomieszczeniu na absolutnie suchej powierzchni.

Technologia mielenia ścian

W pierwszym etapie użyj szpatułki do chodzenia po całej powierzchni ściany. Usuń guzy, wszelkiego rodzaju wypukłości, inkrustacje. Po wykryciu dużych zagłębień lub jamek należy je wypełnić, nie próbować ich usuwać przez szlifowanie.

Zasada 3
Do szlifowania postępuj tylko na całkowicie suchej powierzchni.

Zasada 4
Konieczne jest zainstalowanie wysokiej jakości oświetlenia po jednej stronie pod kątem do powierzchni. Jego pozycja nie może zostać zmieniona podczas całego cyklu mielenia.

Drugi etap polega na obróbce powierzchni gruboziarnistym papierem ściernym lub siatką szlifierską. Materiał eksploatacyjny jest przymocowany do listwy szlifującej.

Szlifowanie powierzchni odbywa się od góry do dołu, przetwarzając małe obszary z ruchami obrotowymi. Rozmiar witryny nie powinien przekraczać 1 × 1 m.

Szlifowanie jest lepsze od góry do dołu za pomocą pasków o szerokości nie większej niż 1 m. Ruchy rąk podczas szlifowania są wykonywane w kółku, ale możliwe jest również poruszanie się w górę lub w dół lub w lewo.

Nie należy mocno naciskać narzędzia i długiego szlifowania w jednym miejscu. Możesz usunąć całą warstwę kitu.

Po przejściu przez całą powierzchnię grubym materiałem ściernym, kontynuować szlifowanie za pomocą małego papieru ściernego. Używając drobniejszego płótna szmerglowego, upewnij się, że źródło światła znajduje się jak najbliżej ściany.

Zasada 5
Wykańczanie odbywa się przy mniej zamaszystych ruchach i przy mniejszej sile dociskania narzędzia.

Miejsca trudno dostępne są polerowane przy użyciu szczęk szlifierskich lub metodą dziadka, składane w kilku warstwach papierem ściernym.

Nigdy nie traktuj narożników i trudno dostępnych miejsc za pomocą hulajnogi. Po prostu zepsułeś powierzchnię.

Zasada 6
Prawidłowo wybierz ziarnistość materiału eksploatacyjnego. Odpowiednio dobrane szmergiel nie powinien pozostawiać głębokich zadrapań na tynku.

Jeśli ścierniwo pozostawia zarysowania, wybierz mniejszy papier ścierny. Pod tapetami po szpachlowaniu dopuszczalne są niewielkie zadrapania na powierzchni ziemi. Ale do malowania powierzchnia ścian powinna być absolutnie płaska. Przeczytaj, jak przygotować ścianę do malowania.

Proces mielenia jest czasochłonny i wymaga dużego nakładu pracy. Może być zmechanizowany za pomocą specjalnej szlifierki. Dostępne są szlifierki, zapewniające podłączenie odkurzacza, co sprawia, że ​​proces szlifowania jest praktycznie bezpyłowy.

Nie używaj szlifierek taśmowych. Nadają się do pracy z drewnem. Odpowiednia jest mimośrodowa lub orbitalna szlifierka.

Chociaż użycie szlifierki przyspiesza proces szlifowania, nie posiadając specjalnych umiejętności, aby uzyskać jakość polerowanej powierzchni dla początkującego budowniczego jest bardzo trudne.

Należy uważać, aby narzędzie nie tylko prawidłowo się poruszało, ale także aby wyregulować siłę dociskania narzędzia do płaszczyzny podłoża. Tak, a to narzędzie jest dość drogie.

Po szlifowaniu usuń warstwę pyłu, wykonaj czyszczenie na mokro i sprawdź jakość powierzchni. Przed wykończeniem należy nałożyć warstwę podkładową.

Wskazówka 1
Lepiej dla początkującego budowniczego używać szlifierek ręcznych
adaptacje.

Szlifowanie sufitu nie różni się od polerowania ścian. Proces jest bardziej pracochłonny i wymaga cierpliwości i dokładności.

Jeszcze raz o materiale ściernym

Szlifowanie siatki jest wygodniejsze niż papier ścierny, ponieważ nie jest zatkany kurzem i pyłem podczas pracy. Ale odpowiednio dobrany papier ścierny daje dobre wyniki, a poza tym jest znacznie tańszy. Gdy po ścianach szlifowanie szpachli własnymi rękami lepiej jest użyć numery papier ścierny 120... 180 (grube) i zakończyć szlifowania wykonać pokoje ściernych 220-280 (drobnoziarnisty).

Wskazówka 2
Pierwsza warstwa szpachli jest piaskowana za pomocą dużego ścierniwa o ziarnistości nr 120-180. Druga warstwa szpachlówki wykończeniowej powinna używać materiału ściernego o mniejszej ziarnistości №20280.

Papier ścierny i siatka są oznaczone identycznie, na odwrotnej stronie materiału.

Jak kontrolować jakość szlifowania?

Na początku artykułu zwrócono uwagę, że proces szlifowania powinien odbywać się przy dobrym oświetleniu, stale kierowanym z jednego miejsca. Prawidłowo ustawione oświetlenie pozwala na ciągłe monitorowanie procesu szlifowania i jego jakości w świetle na powierzchni lub na świetle, stosując równomierną linijkę, poziom budynku. Pomiędzy narzędziem sterującym a ścianą nie powinno być żadnych szczelin.

Jeśli chodzi o sufit i jest przygotowany do malowania, sufit musi być lepiej oszlifowany. Zmodyfikuj strefę polerowania za pomocą światła, dzięki czemu zobaczysz defekty powierzchni. Widoczne zadrapania shpaklyuyutsya i po wyschnięciu są czyszczone.

Prace szlifierskie kończą się dokładnym oczyszczeniem powierzchni i pomieszczenia oraz nałożeniem podkładu na wysuszoną i zmieloną powierzchnię.
Ponadto zalecamy oglądanie wideo na temat szlifowania ścian i sufitów. Powodzenia w tym zakurzonym interesie!

Jak szlifować sufit po kitowaniu

Jak ułożyć sufit.

Dopasuj sufit do początkowej szpachli. Korzystnie, płyty są równe, ale każdy z nich jest w różnych płaszczyznach. I tak sufit wygląda bardzo krzywo. Aby sufit był piękny, musisz wyrównać te nierówności. Wybieramy płytę płyty, która jest najbardziej zagłębiona w środku. Wraz z nim zaczynamy obniżać pułap. Jeśli jest on utopiony, wtedy zakładamy go na początek shpaklevku i usuwamy zbędną regułę. A jako lampy ostrzegawcze będziemy mieli te zachodzące na siebie płyty po bokach. Muszą wykonać. Kolejne płyty są wyrównane w ten sposób: kładziemy na nich kielich, przyjmujemy dwumetrowe reguły i prowadzimy płaszczyznę płyty płyty, którą ostatnio wyrównaliśmy. Ale prowadzimy tak, że połowa reguły ślizga się wzdłuż płaszczyzny, a druga połowa wychodzi na płytę, którą obecnie niwelujemy. A więc musisz wyrównać wszystkie płyty. W typowym pomieszczeniu takich płyt nie więcej niż trzy.

Możesz rozpocząć poziomowanie nie tylko z płyty, która jest wpuszczona, ale z płyty, która wystaje. Jest jeszcze lepiej.

Jak ułożyć sufit

Wielu początkujących mistrzów myli te dwie koncepcje. Podstawową różnicą między tynkiem a kitem jest grubość nałożonej warstwy.

Tynkowanie powierzchni oznacza wyrównywanie jej do poziomu, grubość warstwy w tym przypadku może sięgać 5 cm, a szpachla - to wykończenie wykończenia, które wykonuje się bezpośrednio przed tapetowaniem, malowaniem lub bieleniem. Grubość warstwy szpachlówki nie powinna przekraczać 1,5 cm, w niektórych przypadkach może wynosić 3 cm na niektórych obszarach (aby wygładzić nierówności lub istniejące otwory w płaszczyźnie sufitu).

Zanim zaczniesz proces kitu, musisz przygotować materiały i narzędzia.

Narzędzia i materiały:

  • szeroka szpatułka wykonana ze stali nierdzewnej (300-500 mm);
  • wąska szpachelka, a także stal nierdzewna (8-10 mm);
  • specjalny mikser do mieszanek budowlanych;
  • wiertarka elektryczna;
  • Uchwyt ręczny do zacierania;
  • kielnia z siatki;
  • szpachlówka;
  • pojemnik do przygotowania roztworu.

Przy okazji, w odniesieniu do wiertła, nie trzeba wiercić niczego, wystarczy zamontować specjalną ubijak (mikser) zamiast wiertła i wymieszać roztwór.

Przygotowanie roztworu

Uważnie przeczytaj sposób przygotowania na opakowaniu i przestrzegaj następującej procedury:

  1. Wlej wodę do zbiornika roztworu.
  2. Suchą mieszankę kitu wlewa się do wody.
  3. Mieszać do uzyskania pożądanej konsystencji za pomocą mieszarki budowlanej i wiertarki.

Jeśli nigdy wcześniej tego nie robiłeś, po prostu postępuj zgodnie z zaleceniami na opakowaniu. Ważnym punktem - po przygotowaniu, mieszanina powinna stać przez około 7-10 minut.

Przy okazji, nie zaniedbuj takich parametrów jak czas pracy z rozwiązaniem (czas jest wskazany na opakowaniu). Nie należy mieszać zbyt wiele roztworu naraz, ponieważ niewykorzystana pozostałość po prostu stwardnieje i nie zadziała.

Ponadto, podczas mieszania drugiej porcji (jeśli to konieczne), należy umyć narzędzie i pojemnik w celu wymieszania, jeśli nie zostanie to zrobione, pozostałości poprzedniego roztworu po prostu się zestalą.

Teraz możesz bezpiecznie przystąpić do szpachlowania sufitu. Zwróć uwagę: jeśli w procesie tynkowania użyto mieszanki tynków, nie jest konieczne powlekanie powierzchni, wystarczy po prostu ją wyszlifować.

Kit sufitowy

Przed przystąpieniem do tego etapu należy zalać całą powierzchnię i poczekać, aż warstwa całkowicie wyschnie. Jeśli występują defekty w postaci dziurek, wiórów i dziur na suficie, najpierw trzeba je starannie pokryć wypełniaczem (drobne defekty się nie liczą, zostaną umazane główną warstwą).

Podchodzimy do wybijania sufitu

Używamy dwóch szpachli naraz, jednej wąskiej i jednej szerokiej. Nakładamy porcję masy szpachlowej cienką warstwą (około 1,5 mm) na powierzchnię szerokiej szpachelki za pomocą wąskiej i starannie wcieranej powierzchni.

Pierwsza warstwa jest szorstka - dlatego nie trzeba zbyt mocno próbować, jej małe wady całkowicie kryją drugą warstwę, którą można nakładać natychmiast po kilku godzinach po pierwszej. Możliwe, że czas wyschnięcia pierwszej warstwy będzie wymagał trochę więcej - wszystko zależy od poziomu wilgotności i stopnia wentylacji pomieszczenia. Aby wytrzeć powierzchnię sufitu do gładkości po pierwszej warstwie nie jest konieczne.

Nakładamy drugą warstwę. W tym miejscu należy starać się zastosować rozwiązanie szpachlówki do powierzchni całej powierzchni tak dokładnie, jak to możliwe. Następnie musisz dać czas na wyschnięcie kitu i dopiero po tym możesz rozpocząć szlifowanie.

Szlifowanie powierzchni

Aby to zrobić, używamy specjalnej kielni (150? 180 jednostek). Zamocuj go na tarce (lepiej użyć tarki z uchwytem) i możesz rozpocząć proces szlifowania.

Od szlifowania - proces jest dość zakurzony, musisz chronić oczy, narządy oddechowe i włosy przed kurzem. Aby to zrobić, możesz po prostu związać głowę chusteczką i skorzystać ze zwykłego respiratora.

Jeśli w pomieszczeniu znajdują się meble, należy je również przykryć czymś, na przykład folią celofanową, pokrowcami itp., Aby nie trzeba było później zmywać z pyłu budynku.

Szlifowanie jest zakończone, pozostaje tylko do starannego usunięcia kurzu z powierzchni. Aby to zrobić, możesz użyć miotły, szczotki z miękkim włosiem lub pędzla.

Podkład sufitowy

Po polerowaniu powierzchni usuwa się kurz - można przystąpić do zalewania sufitu. Do tego celu używamy dowolnego odpowiedniego rodzaju gleby. Nakładamy go cienką warstwą na przygotowaną powierzchnię i pozostawiamy do całkowitego wyschnięcia. Możesz rozpocząć tapetowanie, jeśli planujesz pomalować powierzchnię, - kontynuujemy dalej.

Dokładniej, trochę z powrotem. Tak więc stosuje się drugą warstwę szpachli. Nawiasem mówiąc, nie można go pocierać, ale po prostu zagruntować, a następnie nałożyć kolejną warstwę kitu, ale już zakończyć. Konsystencja tego rozwiązania (szpachlówka wykończeniowa) jest łagodniejsza i leży na powierzchni z gładką warstwą. Lepiej jest użyć już przygotowanej mieszanki, która jest sprzedawana w wiadrach. Jeśli to konieczne, jeśli jedna warstwa nie wystarczy, można zastosować drugą, ale dopiero po wyschnięciu pierwszej!

Jak przykleić sufit z płyty gipsowo-kartonowej: jaki jest właściwy sposób wykończenia shpaklevku własnymi rękami, wideo-instrukcją, zdjęciem

Płyta gipsowo-kartonowa stała się dość popularnym materiałem wierzchnim, ale jak wiadomo, sama płyta kartonowo-gipsowa nie może być ostatnim etapem wykończenia. Na arkuszach gipsokartonnye umieścić płytki ceramiczne i tapety klej, a jeszcze częściej używane tego rodzaju wykończenia, takie jak tynkowanie sufitu płyty gipsowej.

Jeśli nauczyłeś się montować płyty gipsowo-kartonowe na ścianach i suficie, możesz nauczyć się i kitu na płytach gipsowo-kartonowych, zarówno na ścianach, jak i na suficie.

Puttinging sufitu płyt gipsowo-kartonowych własnymi rękami

Narzędzia do szpachlowania

Kielnia, łopatka, papier ścierny i zasada budynku (zdjęcie zamontowane)

Zwróć uwagę na zdjęcie, a przekonasz się, że nie należy stawiać sufitu z płyty gipsowo-kartonowej. Od razu możliwe jest zarezerwowanie, że doświadczony mistrz wszystkich tych narzędzi będzie potrzebował tylko dwóch łopatek - dużego (40-50 cm) i małego (10 cm) - wystarczy, aby wypełnić sufit, ponieważ profesjonaliści sprawiają, że powierzchnia lustra jest gładka bez dodatkowego szlifowania powierzchni.

Ale ponieważ będziemy się uczyć tylko wtedy, potrzebujemy reguły budowlanej i specjalnej tarki z klamrami do papieru ściernego lub siatki szlifierskiej.

Specjalna wiertarka wolnoobrotowa z mikserem

Wybierz rozmiar miksera dla mocy wiertła, więc jeśli dla specjalnego wiertła zmieści się prawie każdy mikser mieszczący się w wiaderku, to w przypadku zwykłej wiertarki będzie to poważne przeciążenie i może się zapalić. Dlatego w przypadku wiertarki konwencjonalnej należy użyć najmniejszego miksera (wystarczy).

Wybierając mikser, nie mieszaj miksera, aby wymieszać farbę z mikserem, którego potrzebujesz do szpachlówki.

Rada. Jeśli używasz tradycyjnego wiertła, to nawet przy minimalnych obrotach wiertło obróci mikser wystarczająco szybko, aby rozpylić roztwór na obwodzie.
Aby tak się nie stało - przestaw przełącznik tak, aby mikser obracał się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Sufitowy wypełniacz

Przygotowanie

Nie zbieraj pełnego wiadra, aby roztwór nie rozpraszał się po pomieszczeniu

  • Dowiadujemy się więc, jak prawidłowo wypełnić sufit płyt gipsowo-kartonowych i zacząć uczyć się mieszania roztworu kitu.
  • Aby wymieszać roztwór, wybierz 1/3 kubełka wody i stopniowo napełnij go kitem, mieszając mikserem. Dodać szpachlówkę do konsystencji bardzo gęstej śmietany.

Gotowa zaprawa powinna wyglądać jak bardzo gęsta śmietana

Taśma klejąca do szwów

Pozostaw mieszany roztwór na 5 minut, a następnie jeszcze raz wymieszaj. Należy zauważyć, że przerwanie roztwór nie jest już możliwe, ponieważ struktura cząsteczkowa jest zakłócony mieszanki, po pierwsze, szpachlówka nie jest długi ustawić, a po drugie - zamrożony roztwór traci wytrzymałość.

Dlatego cały zmieszany roztwór należy wytwarzać jednorazowo lub wyrzucić.

  • Do takich prac, jak tynkowanie płyt gipsowo-kartonowych na suficie, nałożyć podkład na powierzchnię GKL. Możesz to zrobić za pomocą wałka malarskiego lub maclavice.

    Podkłady do szpachli to bardzo dużo, więc nie będziemy się na nich koncentrować. Pozostawić do wyschnięcia gruntu (w zależności od mikroklimatu pomieszczenia może to potrwać od 1 do 3 godzin).

    • Otynkowany sufit gipsowo-kartonowych wymaga, aby najpierw został naciśnięty wszystkie szwy na skrzyżowaniu z płyt gipsowo-kartonowych arkuszy wzory na suficie i na ścianie w związku z koniugatu, również trzeba zamknąć wszystkie śruby, które są przykręcone GCR. Aby uszczelnić szwy, przyklej je na pierwszej taśmie klejącej w postaci siatki, a następnie uszczelnij szew za pomocą szpachli.

      Uszczelnienie szwu taśmy

      Fugenfüller w opakowaniu

      • Możesz, bez użycia taśmy klejącej, uszczelnić szwy za pomocą Fugenfüller. Będzie to trochę kosztowne, ale szybko i niezawodnie. Ten kit ma dużą sztywność i wytrzymałość.

      Przed wypełniaczem wszystkie szwy i śruby muszą być uszczelnione

      • Po uszczelnieniu szwów, pozwól suficie wyschnąć przed następnym dniem. Jeśli użyłeś taśmy klejącej - upewnij się, że nici nie wystają, a jeśli je znajdziesz - przeciąć nożem budowlanym.
      • Na uwagę na stronie znajduje się klip "Jak ułożyć sufit z tektury gipsowej - wideo", ale dodatkowo poniżej zapoznasz się ze szczegółowymi informacjami o sposobie układania sufitu gipsowo-kartonowego. Wszystko jest malowane krokami.
      • Do pracy użyjemy od razu satynowego gipsu lub szpachli wykończeniowej, ponieważ będziemy mieli wystarczająco cienką warstwę, dzięki gładkiej powierzchni płyty gipsowo-kartonowej.

      Należy pamiętać, że w tym przypadku ostateczne szpachlowanie sufitu z płyty gipsowej odbywa się natychmiast.

    • Tak więc, musimy mieszać wiadro wypełniacza zaprawą zgodnie z instrukcjami podanymi powyżej i nakładać warstwę na cały obszar poddanego obróbce sufitu w kuchni lub w innym pomieszczeniu.

      -Wykonaj to w następujący sposób: za pomocą małej łopatki otrzymasz rozwiązanie szpachli z wiaderka i nałóż ją na dużą szpachelkę, rozprowadzając kit na całej długości dużej łopatki.

    Podchodzimy do wybijania sufitu

    Rozciągnij rozwiązanie na suficie dużą łopatką

    • Nałóż dużą szpachlę na powierzchnię i rozciągnij ją na całej płaszczyźnie, próbując wytrzymać tę samą warstwę o grubości około 1-2 mm.

    Należy to zrobić szybko, ponieważ konieczne jest natychmiastowe napełnienie sufitu od deski gipsowej, tak aby nie było żadnych pęknięć.

    Wyrównaj swoją pracę do reguły budynku

    • Skoro nie masz doświadczenia, to lepiej zneutralizować jego dzieło budowania regułę, odcinając nadmiar warstwy stożkowej części narzędzia (zwykle powinna być mokra w wodzie). Zasadą jest usunięcie szpachli za pomocą małej łopatki i wrzucenie jej z powrotem do wiadra.
    • Pozwól suficie wyschnąć do następnego dnia i wszystkie plamy pozostawione przez kielnię, delikatnie zeskrobaj tą samą małą szpachelką, trzymając ją jak dłuto i jakby odcinając. Następnie główny tynk sufitu gipsowo-kartonowego jest już prawie skończony i należy poczekać, aż sufit całkowicie wyschnie.

    Szlifowanie sufitu

    Szlifowanie sufitu po szpachlowaniu

    Jeśli otynkowany sufit po raz pierwszy w swoim życiu, a nawet drugi lub trzeci - nie może obejść się bez szlifowania sufitu, jakby wszystko twoja pracowitość na suficie pozostanie rozwody, nawet jeśli usunięto je już pierwsze przepisy budowlane podczas wyrównywania, a następnie kielnia z łopatką.

    Teraz musisz poczekać na całkowite wyschnięcie sufitu i może to potrwać od 4 do 7 dni - wszystko będzie zależało od wilgotności i temperatury powietrza w pomieszczeniu.

    Niektóre zatykają pomieszczenie, uważając, że przeciągi mogą w jakiś sposób uszkodzić kit, ale nie jest to tapetowanie ani wybielanie, więc odważnie przewietrz pomieszczenie najlepiej jak potrafisz.

    Całkowite wyschnięcie szpachlówki można określić na podstawie koloru powierzchni - jeśli znikną na niej ciemne plamki, a cała powierzchnia stanie się jeszcze matowa, wówczas sufit jest suchy i można go szlifować. I zacznij malować.

    Rada. Podczas szlifowania sufitu zawsze używaj okularów ochronnych i respiratora. Jeśli nie ma respiratora - użyj bandaża z gazy.

    Wniosek

    Takie prace jak tynkowanie sufitów gipsowo-kartonowych jest dość proste, ale wymaga pewnych umiejętności i umiejętności. Upewnij się, że po chwili będziesz mógł kosić bez zasady budowy i polerowania powierzchni.

    Konieczne jest staranne przygotowanie sufitu do malowania!

    Lekcja 2. Samouczek wideo. Znajdujemy największe wzgórze na zakrzywionej ścianie.

    Lekcja 3. Staramy się obniżyć wszystkie duże nierówności na ścianie.

    Lekcja 4. Poziom pionu i budynku.

    Lekcja 5. Naprawiamy siatkę tynkową.

    Lekcja 6. Umieściliśmy pierwszy sygnalizator gipsowy.

    Lekcja 7. Przygotowujemy roztwór gipsowy.

    Lekcja 8. Utwórz płaszczyznę ściany do tynkowania.

    Lekcja 9. Instalujemy wszystkie pozostałe sygnalizatory tynkowe.

    Lekcja 10. Co zrobić, jeśli światła nawigacyjne dla gipsu są wygięte.

    Lekcja 11. Mały sekret wyrównywania ścian wzdłuż latarni morskich.

    Lekcja 12. Lekcja wideo. Sprawdź instalację latarni stiukowych.

    Lekcja 13. Lekcja wideo. Gipsujemy ściany własnymi rękami.

    Lekcja 14. Narzędzia i materiały do ​​gipsu.

    Lekcja 15. Praca z tynkiem termoizolacyjnym i dźwiękoszczelnym.

    Lekcja 16. Rodzaje tynków termoizolacyjnych.

    Lekcja 17. Jak usunąć beacony po tynkowaniu ścian.

    Lekcja 18. Dlaczego odległość między latarniami jest mała?

    Lekcja 19. Jak tynkować drzwi

    Szlifowanie ścian wykonuje się zaraz po szpachlowaniu ścian

    Ponownie cieszę się, widząc cię na stronach Twojej witryny!

    Wykonaliśmy już tak długą pracę przy obróbce ścian, że już wydaje się, że nie ma końca ani końca.

    Zdarliśmy starą tapetę, usunęliśmy niepotrzebne gwoździe za pomocą śrub i zakryliśmy otwory w narożnikach, a następnie otynkowano i puttied, a także kilka razy między zagruntowanymi skrzynkami. O ile można się z tego wyśmiewać, pytasz?

    Tak, nie trzeba było długo cierpieć. Pozostaje tylko zmielenie ściany, a następnie ponowne zagęszczenie. I to wszystko. Będzie można przykleić nową tapetę!

    1. Po co mielimy ściany.

    Wszystkie procedury, które wcześniej wykonaliśmy z Tobą: tynkowanie, szpachlowanie - to wszystko procedury wyrównywania ściany. Sztukateria - gruba, szpachlówka - cienka. A teraz zaczyna się proces szlifowania lub polerowania ścian. Nawet po zastosowaniu cienką warstwę szpachli, w każdym razie na ścianie małe stłuczki są guzki utworzone głównie ostry koniec łopatki, które pozostają, kiedy przetaktować kit i podłączyć jedną część zashpaklevonnoy ściany na drugą. Dlatego podczas tynkowania lepiej jest użyć dużej łopatki, aby powierzchnia wyrównania ściany była maksymalna. Ale miejsca stawów, bez względu na to, jak bardzo się staramy, są czasem prześledzone. Dlatego po otynkowaniu ściany należy ją pozostawić do wyschnięcia (nie krócej niż 24 godziny) i zacząć mielenie ścian.

    WAŻNE!

    Nie myśl o przypadkowym zalaniu ściany po szpachlowaniu! Szlifowanie rozpoczyna się natychmiast po szpachlowaniu!

    2. Narzędzia i materiały do ​​szlifowania ścian.

    Spójrzmy zatem na to, czego potrzebujemy, aby rozpocząć mielenie ścian.

    Do szlifowania ścian zwykle stosuje się pręt szlifierski:

    Oprócz sztabki, konieczne jest posiadanie papieru ściernego lub siatki szlifierskiej do szlifowania, które są ustalane na pasku przed rozpoczęciem pracy:

    Papier ścierny po lewej stronie na rysunku, ekran szlifierski - po prawej.

    3. Na czym należy się kierować przy wyborze paska i materiału szlifującego (nazhdachka, mesh).

    Żelazna rekomendacja nie jest. Ktoś używa siatki do mielenia, kogoś z papierem ściernym.

    3.1. Siatka ścierna.

    Zaletą siatki szlifierskiej jest to, że podczas pracy nie zapycha ona kurzu. Sama siatka jest perforowana, a cały zmielony kit przechodzi przez siatkę. Musi być zmieniony w trakcie naturalnego zużycia, który jest określony przez wygląd używanej siatki. Jeśli siatka pęknie w niektórych miejscach lub już czujesz, że szlifowanie nie jest tak skuteczne, zmień siatkę na nową. Zwykle siatka sprzedawana jest na gotowych elementach tuż pod rozmiarem baru, a po prostu trzeba ją zainstalować na pasku i pracy. Należy jednak pamiętać, że rozmiar prętów jest inny, jak pokazano na rysunku. Dlatego, biorąc siatkę, podnieś natychmiast i pasek pod jego rozmiarem. Siatka jest droższa niż papier ścierny.

    3.2. Papier ścierny.

    Papier ścierny podczas pracy będzie zatkany zużytym pyłem, a papier ścierny będzie musiał być wymieniany częściej niż siatka. Należy sobie uświadomić, że papier ścierny jest tańszy niż siatka, ale nie jest też tanim materiałem. Jest sprzedawany całkowicie w różnych wersjach: duże rolki, małe rolki, elementy prostokątne. Jeśli zdecydujesz się na przeszlifowanie papierem ściernym, musisz oszacować, jak go obciąć, biorąc pod uwagę rozmiar paska, aby zminimalizować straty. Ty oczywiście możesz odmówić wycięcia nazhdachek i kupić bezpośrednio gotowe do cięcia sztabki, ale będzie droższe! Istnieje pojęcie ziarnistości papieru ściernego (papieru o różnych ziarnach). Aby nie wysadzić mózgu na ten temat, kupuj w sklepie papier o ziarnistości 60, 80 lub 100 w małych ilościach i spróbuj z nim pracować. Nie ma dokładnego zalecenia, jakie ziarno zabrać. Ale na przykład lepiej nie brać mniej niż 60. to będzie bardzo szorstka nazhdachka. Ponad 100 - też nie jest zbyt dobre, ponieważ będzie bardzo zapchany kurzem podczas przetwarzania i będzie musiał być często zmieniany.

    Jest jeszcze jedno zalecenie. Jeśli masz papier ścierny z odpowiednim ziarnem ze starych zapasów, to oczywiście go używaj. Nie musisz biegać do sklepu po siatkę do mielenia.

    Wykończenie sufitu

    Sufit znacząco wpływa na ogólny wygląd pomieszczenia.

    Zajmuje znaczną płaszczyznę w pokoju, a zatem każda wada natychmiast przyciąga wzrok. Po nałożeniu stropu przystąpić do wyrównania powierzchni. Sufit jest polerowany, a jeśli praca nie zostanie wykonana prawidłowo, możesz zniszczyć wszystkie prace. Praca jest bardzo pracochłonna i między innymi ze względu na dużą ilość pyłu szkodliwego dla zdrowia. Jednak stosując maksymalne środki ochrony przed kurzem, nie należy obawiać się szkód.

    Nie ma znaczenia, jakie metody obróbki sufitu wybieramy przez szlifowanie, wynik jest ważny, który musi pozostać niezmieniony - jest to idealnie płaska powierzchnia.

    Narzędzia i materiały wymagane do pracy

    1. Pędzel z miękkim włosiem usuń kurz z kitu.
    2. Łopatka i nóż do malowania do wycinania niektórych nierówności.
    3. Reflektor lub żarówka na stojaku do oświetlania powierzchni sufitu i wykrywania nieregularności.
    4. Środki ochrony przed pyłem. Konieczne jest używanie okularów ochronnych, respiratora, można dodatkowo użyć odkurzacza.
    5. Pasek do szlifowania. Wykonany jest ze zwykłego kawałka drewna, tylko jedna strona powinna być idealnie płaska. Rozmiar paska zależy od tego, do której siatki jest on wykonany. Jego rozmiar powinien być nieco mniejszy niż rozmiar użytej siatki. W przypadku decyzji o użyciu papieru ściernego, pasek jest wykonany dla wygody, nie powinien być zbyt wąski. Nie można nie wziąć pod uwagę zasady: im większa płaszczyzna narzędzia, tym lepiej przy wyjściu z powierzchni ziemi. Stosując wąską kostkę o małym rozmiarze, trudno jest uzyskać płaską powierzchnię, która może wymagać dodatkowej szpachli.
    6. Tarka do mielenia. Opcjonalnie, zamiast paska, możesz wybrać tarkę do mielenia - jest to specjalna tarka z uchwytem. Na tarce, a także na pasku, przymocowana jest siatka lub papier ścierny za pomocą specjalnych elementów mocujących.
    7. Szlifierka. Głównym narzędziem do zmechanizowanej obróbki stropów po nałożeniu szpachli jest szlifierka. Przy jego pomocy przetwarzanie dużych powierzchni jest uproszczone. Szlifierki mają wbudowany odkurzacz i bez niego. Szlifierki, które nie mają wbudowanego odkurzacza, są często używane razem z urządzeniem czyszczącym.
    8. Siatka do szlifowania. Siatka ma swoje zalety. Praktycznie nie jest zapchany kurzem z kit podczas wykonywania pracy. Siatka ma perforowaną strukturę, a kit w postaci pyłu łatwo przechodzi przez te otwory. Jednak siatka szybko staje się bezużyteczna. Na pasku można przymocować siatkę za pomocą gwoździa lub użyć specjalnego uchwytu. Siatka jest podzielona na rozmiary komórek: małe, średnie i duże. Częściej dla shpatlevki stosuje się siatkę z płytką i środkową komórką, rzadziej na silnie zaznaczoną nierówną powierzchnię stosuje siatkę z dużą komórką.
    9. Papier ścierny. Papier ścierny jest znacznie tańszy niż siatka, ale jego powierzchnia jest szybko zapchana pyłem i musi zostać wymieniona. Prowadzi to do wzrostu konsumpcji, a co za tym idzie do wzrostu kosztów. W niektórych przypadkach jest to bardziej praktyczne. Na przykład, podczas przetwarzania kątów na zginaniu pręta, daje ostrzejszą powierzchnię i jest łatwiejszy do przetworzenia samego kąta. Papier ścierny ma inną ziarnistość. Wielkość ziarna zależy od rodzaju powierzchni i materiału powłoki. Jaki rodzaj papieru ściernego wybrać do pracy? Do szlifowania sufitu należy wybrać papier o ziarnistości 60 na wstępne przetwarzanie lub przygotowanie powierzchni pod tapetą i do 100 na wykończenie. Papier o granulacji mniejszej niż 60 ° C pod szpachlówki nanosi się w ekstremalnych przypadkach, jest bardzo ogólne, i papier o wielkości ziarna ponad 100 nie jest opłacalne ze względu na pył szybko pogarsza.

    Przygotowanie powierzchni poprzez szlifowanie powierzchni

    Szlifowanie powierzchni jest bardzo ważnym etapem pracy. Putty - jest wystarczająco zakurzony i na tej podstawie szkodliwy materiał, więc należy chronić przed rozpoczęciem noszenia okularów i respiratora. Jeśli porównać ręczny i zmechanizowany sposób przetwarzania sufitu, to sama technologia jest taka sama.

    Szlifowanie odbywa się ruchem okrężnym, w celu uzyskania z tym samym wysiłkiem idealnie płaskiej powierzchni. Możesz to sprawdzić w cieniu, płaski obszar przestaje rzucać cienie.

    Przed rozpoczęciem pracy zainstalowany jest reflektor lub lampa na stojaku. Światło z reflektora wskaże nierówności, z których na powierzchni pojawią się cienie. Szlifowanie odbywa się za pomocą statywu, aby zapewnić dostęp do powierzchni sufitu lub stosuje się specjalny pręt, umożliwiający obróbkę bezpośrednio z podłogi. Szlifowanie odbywa się ruchem okrężnym, w celu uzyskania z tym samym wysiłkiem idealnie płaskiej powierzchni. Możesz to sprawdzić w cieniu, płaski obszar przestaje rzucać cienie. Podczas szlifowania szpachli tworzy się kurz, należy okresowo szczotkować miękką szczotką, w przeciwnym razie z nadmiernego pyłu powierzchnia ścierna może zostać uszkodzona. Konieczne jest również monitorowanie zużywania się materiału szlifującego i zmiana go w odpowiednim czasie. Po wstępnym oczyszczeniu następuje wykończenie dekoracyjne. Wykończenie wymaga minimalnego wysiłku, aby zapobiec uszkodzeniom.

    Technologia polega na pracy w kierunku od jednego kąta do drugiego o tym samym rozmiarze skóry lub siatki, i dopiero po zakończeniu obróbki powierzchniowej, zmień na inny rozmiar. Jeżeli podczas szlifowania zostanie wykryta nierówność w postaci skorupy, wówczas powinna to być szpachlówka, ponieważ po zabrudzeniu powierzchni będzie bardziej zauważalna. W zależności od rodzaju i powierzchni obrabianej powierzchni określa się, która metoda będzie bardziej odpowiednia do pracy. Dostępne duże powierzchnie zaleca się przetwarzać przy użyciu szlifierki i jako materiał do przetwarzania użycia siatki, a kąty są zalecane do obróbki przy użyciu pręta i papieru ściernego.

    Nie ma znaczenia, jakie metody obróbki sufitu wybieramy przez szlifowanie, wynik jest ważny, który musi pozostać niezmieniony - jest to idealnie płaska powierzchnia.

    Wszystko o instalacji i naprawie
    sufity własnymi rękami

    Prawidłowo otynkowany sufit - to tylko połowa przypadku, aby było idealnie gładkie, trzeba będzie szlifować powierzchnię. W tym artykule przyjrzymy się szczegółowo, w jaki sposób polerować sufit i zrozumieć, które narzędzia i akcesoria powinny być używane w celu uzyskania najlepszego rezultatu.

    Praca nie jest trudna, wymaga jednak ostrożnej i starannej zgodności z procesem technologicznym.

    Co jest potrzebne do pracy

    Przede wszystkim musisz zdecydować, co wypolerować sufit.

    Istnieje wiele różnych rozwiązań na rynku, wszystkie mogą być podzielone na dwie grupy:

    • Specjalne urządzenia do szlifowania;
    • Narzędzia ręczne.

    Przeanalizujemy każdy wariant bardziej szczegółowo.

    Specjalne wyposażenie

    Wystarczy dokonać rezerwacji, jeśli ilość pracy jest niewielka, a zrobisz to tylko raz, aby kupić narzędzia nie ma sensu - to kosztuje dużo, więc ponosić niepotrzebnych kosztów. Ale jeśli ciągle zajmujesz się wypełnianiem ścian i sufitów, nie możesz się obejść bez specjalnej adaptacji.

    Jest jeszcze jedna dobra opcja - jeśli nie chcesz pracować na powierzchni, możesz wziąć szlifierkę. Koszt wynajęcia trochę, ale uprościsz swoją pracę i skrócisz czas jej realizacji. Najważniejsze jest to, że w twoim regionie powinna być firma świadcząca podobne usługi.

    Jeśli chodzi o opcje wyposażenia, możemy wyróżnić dwie główne odmiany:

    • Opcje pneumatyczne;
    • Młynki elektryczne.

    Poradzimy sobie z każdym gatunkiem osobno i zaczniemy od urządzeń pneumatycznych.

    Ich główne cechy to:

    • Najtańsza opcja - kompaktowe mimośrodowe szlifierki. Są to urządzenie z miękką podeszwą, na której znajduje się rzep do mocowania kół ściernych. Sprzęt ma niewielki rozmiar i wagę, jest łatwy w użyciu. Z minusów można rozpoznać, że praca na suficie nie jest bardzo wygodne - zawsze trzeba stać z podniesionymi rękami;
    • Specjalna maszyna do poziomowania warstwy szpachlówki. Profesjonalni budowniczowie nazywają to "żyrafą" za długą rękojeść, dzięki której można szlifować sufity i ściany stojąc na podłodze. Jest to wygodna opcja, która zapewnia możliwość usuwania kurzu z pomieszczenia, a samo urządzenie waży bardzo mało;
    • Sprzęt działa na sprężonym powietrzu, co można uznać zarówno za zaletę, jak i wadę. Ponadto narzędzie jest bardzo lekkie i łatwe w użyciu, a minusem jest potrzeba użycia wydajnej sprężarki, która dużo waży i wytwarza dużo hałasu. Dlatego takie warianty można znaleźć tylko wśród profesjonalistów.

    Młynki elektryczne do ścian i sufitów są czterech rodzajów:

    1. Maszyny taśmowe - mają bardzo wysoką moc i wydajność. Głównym elementem roboczym jest taśma, która jest noszona na rolkach. Obraca się z dużą prędkością w jednym kierunku, więc kontrolowanie procesu szlifowania jest dość trudne, taki sprzęt dobrze nadaje się do obróbki warstwy początkowej, ale do wykończenia lepiej wybrać coś innego;
    1. Szlifierki wibracyjne działają z powodu wibracji podeszwy, na której zamocowany jest papier ścierny lub siatka. Podeszwa może mieć prostokątny kształt (idealny do płaskich powierzchni) lub trójkątny (przy pomocy kątów pomocniczych i przylegania). Przy wyborze lepiej jest znaleźć opcję, w której istnieje możliwość zmiany podeszwy, dzięki czemu można wykonywać różne rodzaje pracy;
    1. Mimośrodowe są znamienne tym, że dysk obraca się w okrąg o małych przemieszczeń, przy czym jakość i wydajność wzrosła. Pierścienie Emery są przyczepione do rzepów, a uchwyty mają ergonomiczny kształt ułatwiający obsługę. Ta opcja jest doskonała zarówno do wykańczania jak i obróbki zgrubnej sufitu.
    1. Specjalne maszyny z prętem i przedłużeniem uchwytu (żyrafa) na napędzie elektrycznym są bardziej mobilne i wytwarzają mniej hałasu niż pneumatyczne odpowiedniki. Ale są one znacznie cięższe i kosztują 20 000 rubli. Ta opcja jest wybierana przez osoby, które pracują w mieszkaniach i domach i nie chcą mieć przy sobie kompresora. Doskonałe rozwiązanie o dobrej wydajności i wysokiej jakości pracy.

    W przypadku elektronarzędzi istnieją takie zalety:

    • Wysoka mobilność - sieć elektryczna jest w każdym pomieszczeniu, więc przy połączeniu nie będzie problemów. Ale nie zaszkodzi kupić przedłużacz;
    • Dobra wydajność - praca zajmuje kilka razy mniej, a jakość jest dość wysoka;
    • Dostępność olinowania - dla każdej opcji sprzedawane są własne elementy ścierne. Wystarczy podać nazwę marki i rodzaj sprzętu, a zaoferuje się wszystko, co potrzebne do pracy.

    Narzędzia ręczne

    Ta opcja jest używana znacznie częściej, ponieważ ma wiele zalet:

    • Bardzo mały koszt - cena zaczyna się od 100 rubli, więc każdy może sobie pozwolić na takie urządzenie;
    • Łatwość użycia. Zrozumienie, jak prowadzić pracę jest prostsze niż najprostsze, poniżej zdemontujemy przepływ pracy, a przekonasz się sam;
    • Dostępność narzędzi. Na prętach można użyć zarówno papieru, jak i specjalnej siatki ściernej o różnej ziarnistości. Wszystkie funkcje każdej z opcji opisano poniżej;
    • Wysoka jakość pracy. Wielu mistrzów pracuje dokładnie ręcznie, jest powolny, ale można osiągnąć idealną gładkość sufitu.

    Kilka wariantów instrumentu jest w sprzedaży:

    • Wersja klasyczna z uchwytem i uchwytami ręcznymi po bokach. Prosty projekt używany od ponad dekady. Rękojeść jest wygodna do trzymania, dzięki czemu możesz pracować z wielką presją. Największą wadą - nie bardzo szybki proces zastępowania nazhdachki: trzeba odkręcić nakrętki motylkowe, delikatnie włóż nowy kawałek, wyrównać ciśnienie przed klejeniem płytek;
    • Listwa szlifująca z automatycznym mocowaniem elementu ściernego. Bardziej nowoczesne rozwiązanie, w którym proces wymiany papieru lub siatki jest znacznie uproszczony. Pracując z narzędziem, trzeba trzymać go za wycięcia po bokach, niektóre nie lubią go bardzo, ale ogólnie urządzenie jest wygodne i praktyczne;

    Rada! Zawsze sprawdzaj funkcjonalność zacisków. Często nie działają dobrze nawet na nowym urządzeniu, zwłaszcza jeśli jest niedrogie. Otwórz i zamknij system z każdej strony, aby upewnić się, że wszystko jest w porządku.

    • Tarki do szlifowania z uchwytem do teleskopowego uchwytu. Bardzo wygodne rozwiązanie do sufitów, pozwalające na przetwarzanie znacznie większego obszaru z jednego miejsca. Możesz pracować nawet z podłogi, jeśli długość rączki jest odpowiednia, i dobrze widać powierzchnię. Najczęściej w takich konstrukcjach stosowane są wygodne automatyczne zamki, tak jak w powyższej wersji. Jeśli chodzi o uchwyt, jest sprzedawany w tym samym miejscu co tarka;
    • Specjalne szczęki szlifierskie to elementy o kształcie prostokąta ze ściętymi krawędziami. Za ich pomocą można idealnie wyrównać narożniki, których nie można uzyskać za pomocą zwykłej tarki. Są one wykorzystywane jako dodatkowy element dla lepszej wydajności pracy. Również takie elementy są wygodne do czyszczenia połączeń żyrandoli i innych złożonych obszarów;

    Jeśli chodzi o materiał ścierny, to na tarkach i batonach można użyć dwóch głównych opcji:

    • Siatka ścierna, na której osadzają się drobne cząstki. Ta opcja jest dobra, ponieważ nie jest tak zapchana kurzem i cząsteczkami kitu. Ale jak pokazuje praktyka, sieć zużywa się znacznie szybciej niż nazhdachka, ale za cenę jest wyższa. Wiele osób woli, bo trzeba mniej wyczyścić pasek, i łatwo to zrobić - wystarczy lekko uderzyć w instrument;
    • Papier ścierny jest produkowany w rolkach, co jest bardzo wygodne, ponieważ można kupić co najmniej jeden metr, co najmniej dziesięć, wszystko zależy od potrzeb. Ta opcja jest tania, ale szybko zapchana jest kitem, ponieważ musisz okresowo zmieniać zużyty element na nowy. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli nabyłeś wysokiej jakości nazhdachku, to nie zostanie to szybko pobite. Więc jeśli jest wybór, to weź najtańsze.

    I jeszcze jeden ważny punkt - szlifowanie ścian i sufitów, pokryte kitem, jest wytwarzane przez siatkę ścierną lub papier o ziarnistości R120-R150. Jeśli przetwarzasz pierwszą warstwę i są na niej znaczne nierówności, możesz użyć opcji P100.

    A jeśli chcesz doprowadzić samolot do ideału, a na początku jest on dość płaski, użyj ścierniwa P180-P220.

    Jak prowadzić pracę

    Przeanalizujemy najprostszą i najczęstszą wersję przy użyciu narzędzia ręcznego i papieru ściernego P150.

    Szlifowanie sufitu odbywa się w następujący sposób: